– żadnych bóli a jednak choroba


Nadciśnienie tętnicze jest chorobą układu krążenia. W przebiegu tej choroby w naczyniach tętniczych panuje zwiększone ciśnienie krwi. Jest to choroba przewlekła.
Bardzo często nie odczuwa się podwyższonego ciśnienia tętniczego, a chorobę odkrywa się na ogół przypadkowo. Nie leczona choroba powoduje uszkodzenie serca i naczyń krwionośnych. Może również być przyczyną udaru mózgu, niewydolności serca, zwiększa ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego i niewydolności nerek.

Jak skutecznie w naturalny sposób wspomóc leczenie nadciśnienia patrz [ TUTAJ ]

O nadciśnieniu mówimy wówczas, gdy podczas kilkakrotnych pomiarów, dokonywanych w spoczynku, ciśnienie przekracza wartości graniczne uznane za prawidłowe. Za wartość graniczną uznaje się ciśnienie 140/90 mm Hg (milimetry słupa rtęci). Wystarczy, że choć jedna wartość, skurczowa lub rozkurczowa jest podwyższona.

Co 5-ty Polak ma nadciśnienie!!!

Nadciśnienie tętnicze jest chorobą najbardziej rozpowszechnioną w krajach wysokorozwiniętych. Ma to związek głównie z wysokoprzetworzoną żywnością i brakiem ruchu. Najczęściej ujawnia się w czwartej i piątej dekadzie życia. Oszacowano, że w polskiej populacji na tę chorobę cierpi 12-16% mężczyzn i 18-30% kobiet. Prawdopodobnie w Polsce żyje obecnie ok. 4,8 miliona ludzi z nadciśnieniem tętniczym (należy przy tym pamiętać, iż wykrywalność tej choroby w naszym kraju wynosi tylko 57-82%!).

Nadciśnienie tętnicze jest najczęściej występującą chorobą układu krążenia, jest zarazem najczęstszą przyczyną rozwoju choroby niedokrwiennej serca i udarów mózgu. Niepokojący jest fakt, że wśród chorych wiedzących o podwyższonych wartościach ciśnienia wielu nie leczy się wcale lub leczy się nieskutecznie.

Nadciśnienie tętnicze w ciąży stanowi poważne zagrożenie zarówno dla płodu jak i dla ciężarnej. Nadciśnienie tętnicze wikła od 6 do 8% ciąż w Polsce.


Według norm podanych przez Światową Organizację Zdrowia ciśnienie tętnicze nie powinno przekraczać 140/90 mmHg. Optymalnie wartości ciśnienia nie powinny przekraczać granicy 120/80 mmHg.
Osoby, których wartości ciśnienia tętniczego znajdują się w przedziale pomiędzy 120-140 mmHg dla ciśnienia skurczowego i pomiędzy 80-90 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego powinny kontrolować ciśnienie przynajmniej raz w roku wdrażając jednocześnie podstawowe zasady leczenia niefarmakologicznego, czyli bez leków.

Najczęstszą formą nadciśnienia (ok. 95% przypadków) jest nadciśnienie pierwotne, którego przyczyna nie została wykryta, pomimo przeprowadzenia wszystkich możliwych badań diagnostycznych. W pozostałych 5°/o przypadków wysokie ciśnienie jest objawem towarzyszącym konkretnej chorobie - mówimy wtedy o nadciśnieniu wtórnym. Spośród wszystkich postaci nadciśnienia wtórnego najczęściej zdarza się nadciśnienie nerkowopochodne, tj. występujące w przewlekłych chorobach nerek (np. w przewlekłych kłębuszkowych zapaleniach nerek), lub tzw. nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, spowodowane niedokrwieniem jednej albo obu nerek w wyniku zmian chorobowych w tętnicach nerkowych, powodujących zwężenie ich światła.

Ciśnienie wykazuje swą charakterystyczną zmienność, w związku z pracą serca. W czasie skurczu lewej komory serca krew z impetem wpada do aorty. Rozciągając ją, wytwarza maksymalne ciśnienie, zwane ciśnieniem tętniczym skurczowym. Ciśnienie tętnicze rozkurczowe natomiast, to wartość minimalna ciśnienia krwi w tętnicach w czasie rozkurczu lewej komory, gdy wrota z serca do aorty, utworzone przez zastawki półksiężycowate, są zamknięte.

Wartości ciśnienia tętniczego nie są stale jednakowe. W nocy ciśnienie tętnicze jest najczęściej nieco niższe niż w ciągu dnia. Istnieje jednak grupa chorych u których ciśnienie nie obniża się w nocy - może być to związane z występowaniem zespołu bezdechu śródsennego (zaburzeń oddychania podczas snu, głównie u otyłych mężczyzn w średnim i starszym wieku).
Praca fizyczna lub stres psychiczny mogą zwiększyć wartości ciśnienia tętniczego w ciągu kilku minut. Również wysoka temperatura otoczenia, chłód i ból mogą mieć wpływ na ciśnienie tętnicze. U człowieka zdrowego ciśnienie tętnicze zwiększa się jednak zawsze tylko na krótki czas, np. w trakcie wysiłku fizycznego, po czym normalizuje się bardzo szybko.

Czy drzemki wpływają na choroby serca? [ TUTAJ ]

Ciśnienie tętnicze, które regulują skomplikowane mechanizmy nerwowe i hormonalne, może znacznie zmieniać się w ciągu dnia. Z reguły ciśnienie jest niższe, kiedy śpimy, a wzrasta podczas czuwania lub w sytuacji stresowej. Kiedy jesteśmy przestraszeni lub rozdrażnieni nadnercza zaczynają wytwarzać hormon stresu - adrenalinę. Hormon ten zmusza serce do tego, by biło mocniej i częściej, w wyniku czego ciśnienie wzrasta i więcej krwi dopływa do mięśni.

Ciśnienie tętnicze jest zwykle niższe w godzinach od 1:00 do 5:00 rano, gwałtownie wzrasta od 6:00 do 8:00, następnie praktycznie nie zmienia się w ciągu dnia i wieczora, a spada od 11.00 do 12:00 nocy. Ciśnienie zmienia się z wiekiem. U dzieci normalne wartości ciśnienia mogą wynosić 70/50, u ludzi starszych - powyżej 120/80.



Ze złogów cholesterolowych można oczyścić naczynia krwionośne za pomocą chelatoterapii - [ TUTAJ ]

[ TUTAJ ] poznaj relacje ludzi chorych na serce i układ krążenia, zażywających suplementy CaliVita


W nadciśnieniu dochodzi do wielu zmian w organiźmie. Jednymi z najbardziej istotnymi zjawiskami są:

• Zaburzenia w stanie napięcia ściany naczyń tętniczych, szczególnie tych o małym kalibrze z rozbudowaną błoną mięśniową. Krew wypływająca z serca w wyniku skurczu, napotyka na coraz słabszą i mniej elastyczną, zbyt naprężoną ścianę naczynia. Ważną rolę w powstawaniu i rozwoju nadciśnienia tętniczego odgrywają napięcia ścian naczyń tętniczych na poziomie śródbłonka. Tam bowiem zachodzi bezpośredni kontakt krążącej krwi ze ścianą naczyń tętniczych. Powstałe zmiany naczyniowe, charakterystyczne dla nadciśnienia, prowadzą do powikłań narządowych, stanowiących główny problem tej choroby, a także są przyczyną zgonów.
• Zmiany zachodzą we wszystkich narządach, lecz serce, mózg, nerki, oczy i duże naczynia są szczególnie narażone. Nie leczone lub leczone nieskutecznie nadciśnienie, może doprowadzić do przerostu lewej komory serca i jej niewydolności.
• Choroba niedokrwienna serca natomiast, jest jednym z głównych czynników ryzyka zawału serca
• Czasem dochodzi do dramatycznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Poza podstawowymi objawami występują wtedy również uczucie niepokoju, ściskania w klatce piersiowej, nudności, zaburzenia widzenia, zaburzenia mowy, neurologiczne objawy ubytkowe. Mówimy o przełomie nadciśnieniowym - bardzo groźnej, nawet współcześnie czasem śmiertelnej postaci choroby.
• Nadciśnienie tętnicze jest podstawowym czynnikiem ryzyka miażdżycy. Cała etiologia miażdżycy wiąże się z wnikaniem cholesterolu pod śródbłonek naczyń krwionośnych. Wysokie ciśnienie wpycha cholesterol pod śródbłonek naczynia, w związku a tym szybciej tworzy się płytka miażdżycowa.
• Nadciśnienie tętnicze jest przyczyną poważnych arytmii serca.
• Nadciśnienie tętnicze prowadzi do ostrych niedokrwień mózgu, udarów niedokrwiennych i wylewów krwi wewnątrzczaszkowych, oraz ostrej encefalopatii nadciśnieniowej bez udaru Prawdopodobieństwo udaru jest tym wyższe, im im wyższe ciśnienie, zarówno rozkurczowe, jak i skurczowe.
• Im dłużej trwa nadciśnienie, tym więcej stwierdza się trwałych zmian w mózgu
• Nadciśnienie tętnicze prowadzi do uszkodzenia nerek (nefropatii nadciśnieniowej), do ich niewydolności. Ponieważ nerki są narządami, które w zasadniczy sposób wpływają na ciśnienie tętnicze, ich uszkodzenie prowadzi do dalszego pogłębienia się choroby podstawowej.
• W nadciśnieniu tętniczym charakterystyczne są zmiany w naczyniach siatkówki. W zaawansowanym stadium choroby w siatkówce pojawiają się krwawienia i ogniska degeneracji